audio audioduration (s) 3.13 10.1 | transcription stringlengths 10 113 | file_name stringlengths 19 19 |
|---|---|---|
Гэты дурань, здаецца, ніколькі не баіцца, сказаў Біл. | 8ebb0e84ba4b9e8.mp3 | |
Зграя выпускае яе як прынаду. | c072e664df338b3.mp3 | |
Яна прываблівае сабак, а астатнія накідваюцца і пажыраюць іх. | 87487d9784b66c9.mp3 | |
Ведаеш, што я думаю, Генры? Што? | 2ae764cd65dd720.mp3 | |
Гэта той самы звер, якога я агрэў палкай. Тут і думаць няма чаго. | bef1539b9d8601f.mp3 | |
А вось што хачу сказаць. | d2fe8fc068d90be.mp3 | |
Відаць, што ён прызвычаіўся да агню, і гэта мне здаецца падазроным. | e438d2344cdfdeb.mp3 | |
Ён ведае больш, чым належыць ведаць ваўку, згадзіўся Генры. | 63cd6a6554f5ec6.mp3 | |
Воўк, які з'яўляецца да харчавання сабак, бывалы звер. | fe31c930b2e97a2.mp3 | |
Добра гэта памятаю. Я яшчэ падстрэліў яго ў зграі ваўкоў | 9c65508f74be3fe.mp3 | |
Стары Вілэн плакаў як дзіця. | 73541c134d68693.mp3 | |
Гаварыў, што цэлыя тры гады яго не бачыў, ён усё з ваўкамі бегаў. | e87038dc16a53b4.mp3 | |
Я думаю, што правільна разважаеш. | 3580fcf1f09bd5a.mp3 | |
Гэтаму не адзін раз даводзілася есці рыбу з рук чалавека. | 82b491c77e486fd.mp3 | |
Калі мне толькі ўдасца, я яго заб'ю, няхай сабе ён будзе воўк ці не воўк. | fc9f27e1e542bac.mp3 | |
А я буду цэліцца без промаху. | 06ea1699838701f.mp3 | |
Нам больш нельга сабак губляць. Ды ў цябе ж толькі тры патроны. | 118cc0566403eb8.mp3 | |
Раніцай Генры зноў расклаў агонь і заняўся гатаваннем снедання пад храпенне таварыша. | 4ffbfe5975aefb9.mp3 | |
Ужо вельмі ты добра спаў, сказаў Генры, падымаючы Білу снедаць. Будзіць цябе не хацелася. | 5e69b35be5ece2b.mp3 | |
Не прачнуўшыся яшчэ як трэба, Біл пачаў есці. | 5081dbd398840ea.mp3 | |
Заўважыўшы, што кубак яго пусты, ён нагнуўся за кафейнікам. | a0a72bea726048b.mp3 | |
Але кафейнік стаяў каля Генры. Слухай, Генры. | 7fb02d74b42ab7a.mp3 | |
Ты нічога не забыў? Генры ўважліва азірнуўся вакол і паківаў галавой. | ec71c6477cecb6e.mp3 | |
Біл падаў яму пусты кубак. Ты не атрымаеш кавы. Няўжо ўся выйшла? | 05ff8c891246c59.mp3 | |
Не. Баішся, што ў мяне страваванне сапсуецца? Не. | 1fa375283e2e905.mp3 | |
Спэнкер уцёк. | 49ad9aab03af62b.mp3 | |
Твар Біла пачырванеў ад гневу, тады, можа быць, ты патурбуешся растлумачыць мне, у чым справа? | 1d6118e5d984e93.mp3 | |
Павольна, з выглядам паўнейшай пакорлівасці, Біл павярнуў галаву і, не крануўшыся з месца, | d5b90e0b77c626e.mp3 | |
Як гэта здарылася? Генры паціснуў плячыма. Не ведаю. | 6169ca2644be889.mp3 | |
Мабыць, аднавухі перагрыз яму рэмень. Сам ён не мог гэтага зрабіць. | aab36f24e21ad9d.mp3 | |
Праклятае стварэнне, сказаў Біл. У сябе рэмень перагрызці не мог, дык ён у Спэнкера перагрыз. | 63ada4aa289a3f4.mp3 | |
Ну, для Спэнкера цяпер усе трывогі скончыліся. | 89d96ad66470908.mp3 | |
Ён зараз, напэўна, ужо перастрававаўся і імчыцца ў кішках дваццаці | 87b4ed3122bccef.mp3 | |
Такую эпітафію прачытаў Генры гэтаму сабаку. | 11e459516905e2a.mp3 | |
Выпі кавы, Біл. Але Біл паківаў галавой. | 88cf4f7462c2e02.mp3 | |
Ну, выпі. Біл адсунуў свой кубак. Няхай я буду пракляты, калі вып'ю. | ea3855dafde538a.mp3 | |
Сказаў, што не буду, калі сабака прападзе, значыць не буду. | e0623a73c3b9c7e.mp3 | |
Вельмі добрая кава. | 8dd1c5243f7102c.mp3 | |
Але Біл паставіў на сваім і паснедаў у сухамятку, запраўляючы яду нечленападзельнымі | e7a50518c5d2de4.mp3 | |
Сёння ноччу я прывяжу іх усіх пааднаму, сказаў Біл, | f48cf7a97b30417.mp3 | |
Прайшоўшы не больш за сто ярдаў, Генры, які ішоў уперадзе, нахіліўся і падняў нейкую рэч, | 3334006dc8c014f.mp3 | |
Было цёмна, ён не мог разгледзець, што гэта такое, але пазнаў навобмацак. | 77bf3e328163d56.mp3 | |
Генры шпурнуў яе назад так, што рэч гэтая, стукнуўшыся аб сані, | c182b7b39bd3c27.mp3 | |
Біл ахнуў. | d732e65dfbdfdae.mp3 | |
Можа быць, табе гэта яшчэ спатрэбіцца, сказаў Генры. | 48395a19ab5fd1e.mp3 | |
Усё, што засталося ад Спэнкера, палка, якая была прывязана яму да шыі. | b849d1b668594fc.mp3 | |
І рамянёў на палцы не пакінулі. Добра ж яны прагаладаліся, Генры. | 025c13a6aa24eab.mp3 | |
Адной жменькі дакучлівых стварэнняў яшчэ мала, каб даканаць твайго пакорлівага слугу, дружа Біл. | 513d1925dad011b.mp3 | |
Хто ведае, як яшчэ скончыцца наша паездка. Генры рассмяяўся. | cdb20af496abf19.mp3 | |
Хоць ваўкі ніколі за мной не ганяліся, але мне прыходзілася і горш, а ўсё ж жывы застаўся. | b9ef16af19c8002.mp3 | |
Не ведаю, не ведаю, прамармытаў той. | 98bae2b08c7054d.mp3 | |
Ну вось, калі будзем пад'язджаць да Мак-Гэры, а вы, | c8198b712d82f44.mp3 | |
Табе трэба хіны прыняць. | c334d455ec0bc9e.mp3 | |
Не вельмі я на гэта спадзяюся. У цябе проста дрэнны настрой і больш нічога, заявіў Генры. | ec492d97793d6c6.mp3 | |
Вось дай толькі да Мак-Гэры дабрацца, | 4f99c4a5123780c.mp3 | |
Дзень прайшоў, як і ўсе папярэднія. | f3f9d60902f6b3f.mp3 | |
Якраз у той момант, калі сонца зрабіла слабую спробу выглянуць з-за гарызонта, | 3b9c64fcb691412.mp3 | |
Расвітала ў дзевяць гадзін, у дванаццаць гарызонт на поўдні паружавеў ад нябачнага ў гэтую пару года сонца, | dce1bd1d7685763.mp3 | |
Трымаўся б ты лепш каля саней, параіў яму Генры. | ffcc91e2e4a245b.mp3 | |
У цябе ж усяго тры патроны, і хто яго ведае, што можа здарыцца. | f1389feb487d7cb.mp3 | |
Ну, хто цяпер каркае? | 5b0c255376d48f1.mp3 | |
Генры змоўчаў і пайшоў далей адзін, | 221d27eba11f47d.mp3 | |
Праз гадзіну Біл дагнаў сані. Яны разышліся ва ўсе бакі. | 025dfaf2a41e105.mp3 | |
І досыць далёка адзін ад аднаго, але ад нас не адстаюць, | 10974b15fe69903.mp3 | |
І тым часам не хочуць выпускаць нічога ядомага. | b850afd64eb9171.mp3 | |
Яны ўпэўнены, што мы не ўцячом ад іх. Толькі ведаюць, што прыйдзецца пацярпець крыху. | b53064b6aed6688.mp3 | |
Гэта значыць, ім здаецца, што мы не ўцячом ад іх, падкрэсліў Генры. | 2e19773f44c0526.mp3 | |
Але Біл пакінуў гэтыя словы без увагі. Я некаторых бачыў, вельмі худыя. | 5683fa6932aaee2.mp3 | |
Напэўна, ім даўно нічога не перападала, калі не лічыць Фэці, Фрога і Спэнкера. І іх так шмат, | 54db3aa99f13902.mp3 | |
Здорава схудалі. Рэбры як пральная дошка, і жываты зусім падцягнула. | a73701be96a273f.mp3 | |
Адным словам, дрэнная іх справа, таго і глядзі ашалеюць. | 0057bdfecce1ef0.mp3 | |
Праз некалькі хвілін Генры, які ішоў цяпер за санямі, ціха свіснуў. | 4fe472df3077d8c.mp3 | |
Біл азірнуўся і спакойна спыніў сабак. | 85f4324a97fdd78.mp3 | |
За паваротам, які яны толькі што прайшлі, | b7e2c297f34726e.mp3 | |
Прынюхваючыся да слядоў, ён бег лёгкай плаўнай рысцой; калі людзі спыніліся, спыніўся і ён, | fced14767628505.mp3 | |
Біл прайшоў міма іх да таварыша, што стаяў каля саней. | a74a67d9e26041f.mp3 | |
Ваўчыца, сказаў Біл. Сабакі ляглі на снег. | b1c7a5c940e2a4f.mp3 | |
Абодва пачалі разглядаць дзіўнага звера, | 1cf76b315dbee26.mp3 | |
Пачакаўшы і азірнуўшыся, звер зрабіў некалькі крокаў уперад. | dc24b78d98e599f.mp3 | |
Потым спыніўся каля кучкі хвоек, падняў морду і, павадзіўшы носам, | 2f028382c02c7a4.mp3 | |
Ён паўтараў гэты манеўр да таго часу, пакуль не падышоў да саней ярдаў на сто. | eeb87ddd0d31197.mp3 | |
Гэта быў сум, народжаны голадам, лютым, як воўчыя клыкі, бязлітасным, | 1f1678bf194e3ab.mp3 | |
Для ваўка звер быў вялікі, і нягледзячы на яго худобу, відаць было, | 1881b8ae32ea8a6.mp3 | |
Ростам футы два з паловай, вызначыў Генры, і ў даўжыню, напэўна, | 0c0a904246dc01a.mp3 | |
Не зусім звычайная масць для ваўка, сказаў Біл. Я ніколі рыжых не бачыў, а гэты амаль карычневы. | ca342c4c7f10751.mp3 | |
Вядома, звер быў зусім не карычневай масці. Поўсць у яго была зусім як у ваўка. | 6cd59aba12d2861.mp3 | |
Пераважаў у яе шэры волас, але лёгкае чырванаватае адценне, якое то знікала, | bdcf246a4c43783.mp3 | |
Поўсць здавалася то шэрай, то раптам пералівалася рыжаватай фарбай, | 4da8f83315dc595.mp3 | |
Самы сапраўдны эскімоскі сабака, сказаў Біл. Таго і глядзі, хвастом завіляе. | 9a354af16c9d6d3.mp3 | |
Гэй ты, эскімос, паклікаў ён. Падыдзі сюды. Як там цябе называюць? | 2cea41e33f4097a.mp3 | |
Ды ён ані не баіцца, усміхнуўся Генры. | 9adc0b722d3021d.mp3 | |
Яго таварыш голасна крыкнуў і пагразіў зверу кулаком. Аднак той не выказаў ніякага страху. | 24dd94967079047.mp3 | |
Можна было заўважыць толькі, што ваўчыца яшчэ больш насцярожылася. | 7e2f352d664719e.mp3 | |
Яна працягвала глядзець на іх усё з той жа бязлітаснай галоднай тугой. | 693e8e8ac1522c7.mp3 | |
Перад ёй было мяса, а ваўчыца галадала. | 7a1262aef5c04fb.mp3 | |
Слухай, Генры, у нас тры патроны. | aae079863e7aed7.mp3 | |
Калі б у яе толькі хапіла смеласці, яна кінулася б на людзей і зжэрла іх. | c82194d55f57db6.mp3 | |
Але ж яе можна напавал забіць. Тут не прамахнешся. | 57e93f48fadd4a0.mp3 | |
Трох сабак як і не было. Трэба ж пакласці канец гэтаму. Што ты на гэта скажаш? | ecea7d4a2ca6bb7.mp3 | |
Якраз у гэты момант ваўчыца скокнула са сцежкі ўбок і схавалася сярод хвоек. | ecdc352019c1161.mp3 |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.