Datasets:

liu-nlp
/

icelandic-blimp-nouns-indf-to-def-experimental

original stringlengths 14 1.25k	corrupted stringlengths 17 1.26k
Kristján Þórarinsson Eldjárn (fæddur á Tjörn í Svarfaðardal 6. desember 1916 – dáinn 14. september 1982) var íslenskur fornleifafræðingur og þriðji forseti Íslands árin 1968 – 1980.	Kristján Þórarinsson Eldjárn (fæddur á Tjörn í Svarfaðardal 6. desember 1916 – dáinn 14. september 1982) var íslenskur fornleifafræðingur og þriðji forsetinn Íslands árin 1968 – 1980.
Eldjárn, bóndi og kennari á Tjörn, og Sigrún Sigurhjartardóttir.	Eldjárn, bóndinn og kennarinn á Tjörn, og Sigrún Sigurhjartardóttir.
Kristján lauk fyrrihlutaprófi í fornleifafræði frá Kaupmannahafnarháskóla en lærði síðan íslensk fræði við Háskóla Íslands.	Kristján laukinn fyrrihlutaprófi í fornleifafræði frá Kaupmannahafnarháskóla en lærði síðan íslensk fræði viðinn Háskóla Íslands.
Hann lauk doktorsprófi árið 1957 og nefnist ritgerð hans Kuml og haugfé í heiðnum sið á Íslandi.	Hann laukinn doktorsprófi árið 1957 og nefnist ritgerðin hans Kuml og haugfé í heiðnum sið á Íslandi.
Kristján var þjóðminjavörður og þjóðþekktur og vinsæll maður vegna þátta sinna í sjónvarpi um fornar minjar og muni í vörslu Þjóðminjasafnsins.	Kristján var þjóðminjavörður og þjóðþekktur og vinsæll maðurinn vegna þáttanna sinna í sjónvarpinu um fornar minjar og muni í vörslu Þjóðminjasafnsins.
Árið 1979 virtist stefna í að Kristján yrði að mynda utanþingsstjórn en hann komst hjá því þegar ríkisstjórn Benedikts Gröndals var mynduð.	Árið 1979 virtist stefna í að Kristján yrði að myndanna utanþingsstjórn en hann komst hjá því þegar ríkisstjórn Benedikts Gröndals var mynduð.
Kennari hans stóð í trú um að sveitastrákur frá íslandi ætti ekki í vandræðum með þær aðstæður sem þessi leiðangur byði upp á.	Kennari hans stóð í trúin um að sveitastrákur frá íslandi ætti ekki í vandræðum með þær aðstæðurnar sem þessi leiðangurinn byði upp á.
Sumarið 1939 var mikilvægt ár í fornleifauppgreftri á Íslandi: Matthías Þórðarsson kom á fót norrænum rannsóknarleiðangri til Íslands en í honum voru fulltrúar allra norrænu þjóðanna nema Noregs.	Sumarið 1939 var mikilvægt ár í fornleifauppgreftri á Íslandi: Matthías Þórðarsson kom á fótinn norrænum rannsóknarleiðangri til Íslands en í honum voru fulltrúarnir allra norrænunnar þjóðanna nemans Noregs.
Niðurstöður úr þessum leiðangri voru tímamót í íslenskum fornleifarannsóknum og voru birtar í riti sem heitir Forntida gårdar i Island.	Niðurstöður úr þessum leiðangrinum voru tímamót í íslenskum fornleifarannsóknum og voru birtar í riti sem heitir Forntida gårdar i Island.
Kristján var í hópnum undir stjórn Danans Aage Roussell sem sá um gröftinn í Stöng í Þjórsárdal.	Kristján var í hópnum undir stjórnin Danans Aage Roussell sem sá um gröftinn í Stöng í Þjórsárdal.
Kristján hafði lokið fyrrihlutaprófi í norrænni fornleifafræði en fór ekki til Danmerkur til að ljúka við námið því augljóst var að stríð myndi byrja von bráðar.	Kristján hafði lokið fyrrihlutaprófi í norrænni fornleifafræði en fór ekki til Danmerkur til að ljúka viðinn námið því augljóst var að stríðið myndi byrja vonin bráðar.
Sumarið 1940 fór Kristján að rannsaka Skálatótt í Klaufanesi í Svarfaðardal en þarna kom í ljós að hann að hann hefði mikinn áhuga að stjórna sínum eigin fornleifarannsóknum.	Sumarið 1940 fór Kristján að rannsaka Skálatótt í Klaufanesi í Svarfaðardal en þarna kom í ljós að hann að hann hefði mikinn áhugans að stjórnanna sínum eigin fornleifarannsóknum.
Segja má að þessi fornleifauppgröftur sé fyrsti uppgröfturinn undir stjórn Íslendings sem stenst nútimakröfur.	Segja má að þessi fornleifauppgröftur sé fyrsti uppgröfturinn undir stjórnin Íslendingsins sem stenst nútimakröfur.
Ári síðar kom fyrsta grein Kristjáns í Árbók fornleifafélagsins.	Ári síðar kom fyrsta greinin Kristjáns í Árbók fornleifafélagsins.
Þótt Kristján væri sérfræðingur um víkingatímann stuðlaði hann að því að áherslur í íslenskri fornleifafræði urðu víðari.	Þótt Kristján væri sérfræðingur um víkingatímann stuðlaði hann að því að áherslurnar í íslenskri fornleifafræði urðu víðari.
Hann tók þátt í uppgreftri á örreitiskotum frá síðmiðöldum, til dæmis Fornu-Lá í Eyrarsveit, og Sandártungu í Þjórsárdal.	Hann tók þáttinn í uppgreftri á örreitiskotum frá síðmiðöldum, til dæmisins Fornu-Lá í Eyrarsveit, og Sandártungu í Þjórsárdal.
Kristján taldi viðfangsefni íslenskrar fornleifafræði ekki síst vera að kanna alþýðumenningu Íslands í gegnum aldirnar og sagði um uppgröftinn í Sandártungu: „Þrátt fyrir allt voru þessi hús það jarðneska skjól sem þjóðin bjó við um aldir og hjarði af.	Kristján taldi viðfangsefni íslenskrar fornleifafræði ekki síst vera að kanna alþýðumenningu Íslands í gegnum aldirnar og sagði um uppgröftinn í Sandártungu: „Þrátt fyrir allt voru þessi húsið það jarðneska skjólið sem þjóðin bjó viðinn um aldirnar og hjarði af.
Rannsókn þeirra er rannsókn þjóðarsögunnar sjálfrar.“ Árið 1945 varð Kristján starfsmaður fyrir Þjóðminjasafnið.	Rannsókn þeirra er rannsókn þjóðarsögunnar sjálfrar.“ Árið 1945 varð Kristján starfsmaðurinn fyrir Þjóðminjasafnið.
Einungis voru tvær stöður í boði og varð hann aðstoðarmaður Matthíasar Þórðarsonar.	Einungis voru tvær stöðurnar í boði og varð hann aðstoðarmaðurinn Matthíasar Þórðarsonar.
Þetta var fjölbreytt starf og Matthías var byrjaður að eldast svo hann fékk mikla ábyrgð í starfinu frá fyrsta degi við margskonar verkefni.	Þetta var fjölbreytt starfið og Matthías var byrjaður að eldast svo hann fékk mikla ábyrgð í starfinu frá fyrsta deginum viðinn margskonar verkefnið.
Þann 1. desember árið 1947 tók hann við keflinu af Matthíasi sem dró sig í hlé vegna aldurs.	Þann 1. desember árið 1947 tók hann viðinn keflinu af Matthíasi sem dró sig í hléið vegna aldursins.
Þeta var tími mikilla breytinga því Þjóðminjasafnið var að færa sig um set í nýtt húsnæði á melunum.	Þeta var tíminn mikilla breytinganna því Þjóðminjasafnið var að færanna sig um set í nýtt húsnæði á melunum.
Þegar það hús var opnað árið 1949 var haldinn þróunarsýning Reykjavíkur, Reykjavíkursýningin.	Þegar það húsið var opnað árið 1949 var haldinn þróunarsýning Reykjavíkur, Reykjavíkursýningin.
Kristján var kjörinn í stjórn Árbókarinnar árið 1945 en ekki stendur á bókunum að Kristján sé ritstjóri fyrr en 1955-56.	Kristján var kjörinn í stjórnin Árbókarinnar árið 1945 en ekki stendur á bókunum að Kristján sé ritstjóri fyrr en 1955-56.
Hann hafði þá þegar skrifað tvær miklar greinar í Árbókina á árunum 1943-48.	Hann hafði þá þegar skrifað tvær miklar greinarnir í Árbókina á árunum 1943-48.
Ein þeirra greina var um hálendisbyggð sem lagðist af vegna Heklugossins 1104.	Ein þeirra greinanna var um hálendisbyggð sem lagðist af vegna Heklugossins 1104.
Meðal samstarfsaðila hans var Hákon Christie sem var norskur arkitekt og sérfræðingur um miðaldakirkjur.	Meðal samstarfsaðila hans var Hákon Christie sem var norskur arkitektinn og sérfræðingur um miðaldakirkjur.
Ætlunin var að gefa út sjálfstætt rit um þennan fund.	Ætlunin var að gefa út sjálfstætt rit um þennan fundinn.
Kristján ætlaði að sjá um það verk en hann lauk því aldrei.	Kristján ætlaði að sjá um það verknum en hann laukinn því aldrei.
Kristján vildi ólmur finna hvort hinar fornu sagnir úr Íslendingabók og Landnámabók væru sannar um Papana og byrjaði rannsóknir þess efnis árið 1967.	Kristján vildi ólmur finna hvort hinar fornu sagnirnar úr Íslendingabók og Landnámabók væru sannar um Papana og byrjaði rannsóknir þess efnisins árið 1967.
Kristján fór út í Papey árið 1969 aftur 1971 og tvisvar sinnum árið 1982 en þá hafði hann grafið upp allar minjar sem báru fyrir augum.	Kristján fór út í Papey árið 1969 aftur 1971 og tvisvar sinnum árið 1982 en þá hafði hann grafið upp allar minjar sem báru fyrir augunum.
Kristján hafði verið tregur til að fara í framboð en menn á borð við Eystein Jónsson, Lúðvík Jósepsson og Stefán Jóhann Stefánsson nauðuðu í Kristjáni að bjóða sig fram þar til hann lét loks til leiðast.	Kristján hafði verið tregur til að faranna í framboð en mennina á borðið viðinn Eystein Jónsson, Lúðvík Jósepsson og Stefán Jóhann Stefánsson nauðuðu í Kristjáni að bjóða sig fram þar til hann lét loks til leiðast.
Þessir menn vildu fyrir alla muni forðast það að Gunnar Thoroddsen, varaformaður Sjálfstæðisflokksins og tengdasonur Ásgeirs Ásgeirssonar fráfarandi forseta, yrði kjörinn forseti.	Þessir mennina vildu fyrir alla muni forðast það að Gunnar Thoroddsen, varaformaður Sjálfstæðisflokksins og tengdasonur Ásgeirs Ásgeirssonar fráfarandi forsetans, yrði kjörinn forsetinn.
Gunnar mældist í fyrstu með langmest fylgi í skoðanakönnunum og þótti sjálfsagður arftaki Ásgeirs og Sveins Björnssonar á forsetastól.	Gunnar mældist í fyrstu með langmest fylgið í skoðanakönnunum og þótti sjálfsagður arftaki Ásgeirs og Sveins Björnssonar á forsetastól.
Eftir að þeir Kristján lýstu báðir formlega yfir framboðum sínum breyttust vindarnir hins vegar fljótt.	Eftir að þeir Kristján lýstu báðir formlega yfir framboðum sínum breyttust vindarnir hins vegarins fljótt.
Kristjáni var stillt upp sem alþýðlegum menntamanni sem nyti nánari tengsla við land og þjóð en atvinnustjórnmálamaðurinn Gunnar.	Kristjáni var stillt upp sem alþýðlegum menntamanni sem nyti nánari tengsla viðinn landið og þjóðin en atvinnustjórnmálamaðurinn Gunnar.
Á kjördag vann Kristján öruggan sigur gegn Gunnari með um tveimur þriðju atkvæða sem er langstærsti sigur í forsetakosningum að frátöldum þeim skiptum þar sem sitjandi forseti sóttist eftir endurkjöri.	Á kjördag vann Kristján öruggan sigurinn gegn Gunnari með um tveimur þriðju atkvæða sem er langstærsti sigurinn í forsetakosningum að frátöldum þeim skiptum þar sem sitjandi forsetinn sóttist eftir endurkjöri.
Sem forseti hafði Kristján jafnan ekki afskipti af stjórnmálum landsins og taldi sig ekki hafa rétt til þess að synja lögum staðfestingar nema í algerum neyðartilfellum.	Sem forsetinn hafði Kristján jafnan ekki afskipti af stjórnmálum landsins og taldi sig ekki hafanna réttin til þess að synja lögunum staðfestingar nemans í algerum neyðartilfellum.
Kristján féllst á umdeilda beiðni Ólafs Jóhannessonar forsætisráðherra um þingrof árið 1974 þrátt fyrir að vafamál væri hvort forseta bæri skylda til þess að verða að ósk forsætisráðherrans um þingrof í óþökk alþingis.	Kristján féllst á umdeilda beiðnin Ólafs Jóhannessonar forsætisráðherra um þingrof árið 1974 þrátt fyrir að vafamál væri hvort forsetans bæri skylda til þess að verðanna að óskin forsætisráðherrans um þingrof í óþökk alþingis.
Þrátt fyrir að reyna að viðhalda hlutleysi forsetans í stjórnmálum neyddist Kristján til þess að grípa inn í stjórnarmyndunarviðræður árið 1979 eftir langa stjórnarkreppu og röð stuttlífra ríkisstjórna.	Þrátt fyrir að reyna að viðhalda hlutleysi forsetans í stjórnmálum neyddist Kristján til þess að grípa inn í stjórnarmyndunarviðræður árið 1979 eftir langa stjórnarkreppu og röðin stuttlífra ríkisstjórna.