audio audioduration (s) 0.6 15.5 | transcription stringlengths 1 449 | file_name stringlengths 19 19 |
|---|---|---|
Жаль, удома ў яе было пяцёра дзяцей. Нелюдзь дастаў узнагароду і два месяцы водпуску ў сваю Грузію. Якая, як бачна, дала сябе беднай Расеі не толькі Сталіна. Што ж, | b34c8bcf30a327d.mp3 | |
зямля наша шырока і абілна. Але час ішоў, і нашыя дзяўчаты памаленьку перавыхоўвалі нават канваіраў. Убачыць правяраючага, папярэдзіць. | 4dd34ced0ce34b9.mp3 | |
Выясніць усю хлусню, якою вучылі, каб нас нішчыць. Паглянуць хлопцы. | ba4b19d425bac8a.mp3 | |
Пераканаюцца, дзе няшчасныя людзі, а дзе нелюдзі, і тады толькі пачынаюць нас разумець і шкадаваць, і тое, што і яны пакутуюць тут на канцы свету, і мёрзнуць разам з намі. Але канчаюцца срокі іх службы, | 9d13890b0f58bf6.mp3 | |
і нас чакаюць новыя дзікія і ясныя здзекі. Я з імі гутарыла мала. | 0085f33f139ef66.mp3 | |
Часам скажу, што калі пытаюцца, дык аж зубамі са злосці заскрыгочуць і болей баяцца звяртацца. А калі па-добраму пачнуць прасіць пару радкоў, дык скажу ім. | 4ab333daf2b961f.mp3 | |
Канваіруй, стой верна на стражы, аднаго ліш, смотри, не забудзь, если даже цябе і прыкажуць, не страляй у нашу гордую грудзь. Мне здавалася, што такія ўжо ў нас страляць няздольныя. | 171d79abca51587.mp3 | |
Доўгі час перашэптваліся канваіры ля вогнішчаў, для іх былі вогнішчы, паглядаючы ў мой бок пасля таго страшнага суда над нашымі хлопцамі. Канваіравалі, відавочна, іх бедных і многае ведалі. | 704eb2bdbe9a347.mp3 | |
А час поўз, дні былі страшна доўгія і цяжкія, але годы праляталі хутка. Кожны дзень цяжкія работы, прогалаць і дакучлівыя маразы. | 770f08df65fbb7f.mp3 | |
Часам так змерзнеш, што здаецца табе ты ледзяная сасулька. Жаночы гладкі твар робіцца ад інею хлюпаты. | 914302384026a1e.mp3 | |
Быццам шэрсць нарасла на ім. Плачам тады, як перад скананнем. Саграваемся слязьмі. Калі трэба выйсці, дык часта канвой загадвае рабіць гэта пры ім. | 27d8eb4ac328d2e.mp3 | |
Мёрзлыя рукі не здолеюць расшпіліць ватных нагавіцаў, а зашпіліць іх тым больш. Адна адной памагаем, ратуем сябе, і рукі нашыя робяцца як нежывыя калоды. | a99598d69162d49.mp3 | |
Гэта калі халадно, паўночным кароткім летам зноў вытарфоўка. Карчоўка пнёў ці гоняць нас на рэчку Інту. | 8b95b1ead768485.mp3 | |
Дзе баграмі выцягваем сплаўлены лес, альбо заганяюць нас у ваду, і так мы часамі па шыю ў ледзяной вадзе папіхаем наперад нагрувашчаны лес кіламетрамі, ідучы па вадзе. | 69b9917af9dbec4.mp3 | |
Тады ў нас адна толькі думка: вось гнаць бы так гэтай рэчкаю праклятага айца тае савецкай Расеі. | 63d8b84b3585301.mp3 | |
І страляць гарохам яму ў патыліцу, і так, пакуль здох бы. Няволя, і калі падумаеш, што так мучыцца сорак мільёнаў людзей. Так мне казалі кампетэнтныя: сорак, сорак пяць. | 64c4ef535cd9555.mp3 | |
То здаецца, свет не той. Як жа могуць жыць спакойна тыя культурныя людзі ў высокацывілізаваных краінах, як жа могуць яны спаць і есці, калі голас столькіх мільёнаў людзей моўкне ў бясконцых прасторах краю, | bbc348beb5cc619.mp3 | |
які не мае права на існаванне, бо ніколі не ведаў люскасці ў адносінах да людзей. Толькі мучэнні і нагайкі, якія цяпер замяніў аўтамат, які стаўся сімвалам гэтай сістэмы. | f8033b2871c2e84.mp3 | |
Сорак пяць мільёнаў маладых, найлепшых людзей, мозг і сумленне гэтага краю, яго сіла. | acafc649ffc705d.mp3 | |
Калі ўзяць усю колькасць насельніцтва СССР і адкінуць якіх сто мільёнаў усякіх нацмэнаў, якія лагероў, як правіла, | b2ebb8a6cfd598d.mp3 | |
не засялялі, то значыць, што гэта з Украіны, з Беларусі, з Прыбалтыкі і самой Расеі столькі найлепшых сілаў. | 9a272125a94fdb0.mp3 | |
А што засталося? У лагерох армія вышкаленая прытым і камандны састаў. Але ўсё маўчыць, ніхто яе не падымае, яна | bb4219efeba4192.mp3 | |
чэзне, раскладаецца, гібне. І ратуецца тым, што як некалі падае на жывот перад Джынгісханам і безапеляцыйна прымае ўсе яго несуразнасці. | 06ceb0ccc3a5b9c.mp3 | |
Няма святасці, ёсць адно суцэльная хлусня, і ў гэтым трэба трэніравацца, хто гэта можа. | fb727117cf85492.mp3 | |
Шмат што тут нагадвае змрочныя часы і парадкі Джынгісхана. Тут прызнаюць толькі рамесленнікаў, лекараў, тых, хто можа працаваць на гэты | 295e60bba0a40f7.mp3 | |
Гершэн дэ Фольк, як казалі немцы. Іншыя могуць гінуць. Важны той, хто з трыццатага года былі пяцідзесятыя гады. | 4dcafa75c0c9084.mp3 | |
Яго яшчэ хваляць, даюць большую пайку, пакуль глуміць кіркой мёрзлату, а калі заняможа, на звалку. | b77e76f15017622.mp3 | |
Страх з думкі, сляпая паслухмянасць, сляпой тыраніі. А не, дык голаў далоў. | 3d8b133ef503707.mp3 | |
Божа мой, ты з дзяцінства ўліў у маю душу літасць, праўду і пачуццё справядлівасці, даў сумленне і розум. Як жа я, чалавек, які ведае законы чалавечыя і Божыя, магу згадзіцца | 89426882e3d76e0.mp3 | |
з Джынгісханамі пасля Масарыка, Абрагама Лінкальна, Талстога, Рабіндраната Тагора. | 70fae3b5d2fa08a.mp3 | |
Не, не, я чалавек, дзе б мяне не закінулі. І ў гэтым мне памажы, Божа. Я прыпадала душой да ўкраінскай стыхіі простых дзяўчат і жанчын, якіх адарвалі ўжыўцом ад зямлі і іх сем'яў. | 0547bcff23b9660.mp3 | |
Яны былі шчырыя, стойкія, чыстыя, як вада карпацкіх крыніцаў, і гэтым непакарана сільныя. | 20992eb05c32224.mp3 | |
Яны не стараліся зразумець, разгадаць, гаварыць з ворагам. Яны яго распазналі. | 289b824d999de06.mp3 | |
І раз назаўсёды адкінулі як нешта супрацьжыццёвае, агіднае і згубнае для жыцця і людскасці. | 8d6b8582840f695.mp3 | |
Смяяцца з такога не было ахвоты. Згадзіцца з гэткім ніколі. | 62948b292aebe74.mp3 | |
Іначай захоўваліся тыя больш інтэлігентныя ўкраінкі, і яны пераважна былі стойкія. | b9823c1696cd50b.mp3 | |
Але ізаляваліся ад свае масы, лічылі сябе лепшым элементам, тады, калі было гэта наадварот. Мяне любілі адныя і другія, ды і ўрэшце, мне здаецца, любілі ўсе, калі ўжо не навона, то ў сэрцы, | a50a85a076df46a.mp3 | |
я гэта адчувала. Нават тыя, якія губілі мяне і на мяне даносілі, а іх было болей, як можна было падумаць. | 32975f0ae03b179.mp3 | |
Даносіць на мяне цяжка. Я і сама скажу тое, што думаю кожнаму ў вочы, а слова сапраўды жывая рэч. Прыклад дзейнічае яшчэ болей. | 222afd12fcacb73.mp3 | |
У лагеры кожны адкрываецца, само жыццё паказвае нутро чалавека, тут чалавек адкрытая кніжка, адзін другога ведае наскрозь. А людзі ёсць людзі, яны як расліны цягнуцца да сонейка, да лепшага, да праўды. | 91607f6335a90d4.mp3 | |
Вякі хрысціянства стварылі душу людзям, і яна прагне свету, і адкідае ўсю агіду сярэднявечча. | 763888d45a76f5d.mp3 | |
З якім усе амаль сустрэліся ў час допытаў, ну і цяпер. Перад намі гады мукаў, ніякага спадзявання на збаўленне. | f58c518b42b1fc0.mp3 | |
А людзі ўсё ж хочуць застацца людзьмі. Аўдыёкніга з успамінамі Ларысы Геніюш | 9a2c7bf31b37142.mp3 | |
які рэалізуе Беларускае гістарычнае таварыства. | 952668298828917.mp3 |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.